امروز چندتا از کانالای وقت گیری که بهشون معتاد شده بودم رو حذفیدم. البته دیروز قسم خوردم که اگه اینکارو نکنم یه جریمه ی خیلی سنگین بشم. جریمه ش مالی بود و خیلی موثر. واسه وبگردی هم جریمه ی نیمه سنگین گذاشتم و تو این اوضاع نمی تونم اصلا ریسک کنم. این شد که تنها راه آپ کردن اینجا واسم موند. هههههههیییییییییی کجایی جوانی که یادت بخیر. این کارو کردم واسه اینکه دیگه از حجم زیاد اطلاعاتی که تو مغزمه خسته شدم. همش تصویر و رنگ و ایده های غیر عملی. این دفعه یه محصول الترونیک در مورد موفقیت و این چیزا خریده بودم کلی هم هزینه ش شد وقتی پی دی افه رو باز کردم و خوندم نمی دونستم بخندم یا گریه کنم.همه ش چیزایی بود که می دونستم ولی طمع دونستن فریبم داده بود. حیف که دلم واسه خودم سوخت وگرنه یه خود زنی اساسی

سلام بازم خیلی وقته نیومدم نه؟ بعضیا بعد 9 ماه با خبر از نی نی هاشون میان،هعییییییییی، ما از این اراده ها نداریم. خدایا خودت یه فرجی بکن. حالا به خودآگاهی رسیدم.دیگه مطمئنم دچار اعتیاد به فضای مجازی شدم.فقط برای ارضای یه چیزی که تو مغزم وول می خوره. خیلی بده ها. بعضیا فضای مجازی شونو دارن اما تو فضای حقیقی هم حضور دارن اما من اصلا هویت حقیقی مو دارم از دست میدم انگار.نه بازاری نه گردشی نه سورو ساتی. پشتمم داره عین این تزریقی ها میشه..یه کتابی هس در مورد ترک هر نوع اعتیادی کاش تو کتابخونه عمومی باشه.اگه نبود عمرا اگه بخرم.دیگه بعد از خرید اون محصوله که همه نکاتشو می دونستم محاله که کتاب بخرم.خب بخدا همه ی امکانات واسه ترک این اعتیاد در وجودم هست. البته کارای خوبی هم خداوکیلی انجام دادم،بذار ب